17 Ağustos

Yıl 1999. Ağustos’un on yedisi. Bir gerçeğe uyandim o gün. Adını ilk kez duyduğum bir gerçeğe. Depreme…
Yedi yaşıma kadar yaşamamışım gibi. Çocukluğuma dair hatırladığım tek anı.
Saat 3:02 geçe. Unutulmayacak o dakika. Ne olduğunu tam bilemediğim bir an. Deprem anına dair hiç bir kayıt yok hafızamda. Uyandığımı ve alelacele dışarı çıktığımızı hatırlıyorum. Ve çokça korktuğumu…
Sonra sabah oldu. Ve depremin ne olduğu ile o anda tanıştım. Her yerde yıkık dökük binalar. Yana yatmış, dokunsan yerle bir olacak apartmanlar. Ve sayısını bilmediğim ölü ve yaralı insanlar…
21 yıl oldu bugün. Depremin üstünden 21 yıl geçti. Ama ben hala, yapılan yeni binaların yerinde o yıkılmış binaları görüyorum. Duvarlarında Hoşçakal Adapazarı yazan, yıkılmak üzere olan apartmanları…
Unutmadım. Unutmayacağım…

  • Okunma
  • 16 Ağustos 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    kaleM

    @kalemb

    17 Ağustos 2020 / 00:05

    Allah’ım bir daha böyle deprem yaşatmasın. Babam da varmış, anlatır bazen. Anlattıkça içi ürperir. Korkmamak elde değil. Allah’ım hepimizi korusun. Elhamdulillah hayattasın. Vefat eden herkese Allah rahmet etsin, mekanları İnşaAllah cennettir. İmtihanlarımız küçücük olsun. (Amin) Hayırlı geceler 🌹

      17 Ağustos 2020 / 09:13

      Amin. Evet Elhamdülillah hayattayım. Amin İnşaAllah 🤲🏻 amin cümlemizin 🌹

    17 Ağustos 2020 / 09:41

    Kaderin üzerinde bir kader daha vardır. ☘️