Adım Antika

Garip bir güvercinim bugün,
Adım, Antika !
Kanat çırpmaya başladığımda,
Yaralarımdan düşenin adı, dün…

Çiçek bahçelerinden geçerim
Yeniden doğarlar her gördüğümde
Bulut rengine bürünürüm,
Bir ‘yağmur’ sezdiğimde

Adım Antika…

Ağzımda güllerle uçarım,
Yalnız, yalnız bir yerde
Zeytin dalı tutarım…
Adı, Kudüs!
Kurşun yağmurları bilirim orada
Adım, Antika…

Ebabil’dir dedem, bilmezler
Siyahtır içim, göremezler
Beni, ‘barış’ diye çağırırlar
Bilmezler…

Uçmak istediğimi söyledim ‘kurşunluya’
Beni düşürmek istedi!
Bilmiyordu yolumu,
Mekke’ye giderdim.

Adım, Antika…

Hiç insan yoktu, ıssızdı; nurlanmıştı Mekke
Bir rahmet aradım, dün gibi
Adım Antika, ben hatıralar bilirim.
Ama o kokuyu asla unutmam!
-Hangi koku Antika?
-Medine’nin kokusu…

Bir beyazlık gördüm, o kokudan sonra
Gülümsüyordu
Gülün sahibiydi,
Güllerin sahibiydi, bilmezdim!

Adım, Antika…
Bugün güvercinim.
Yarın beni nasıl çağırırsa o

Benim adım bugün, Antika!

  • Okunma
  • 17 Haziran 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Murat Şah

    @1sah