Anlaşılmak Alışmak

Mutlu olmak suç olmadığı gibi, mutsuz olmak da suç değil!!
Hep birilerinden çekinerek nefes alıyoruz…
Sürekli başkalarının düşüncelerine önem veriyoruz…
Oysa belki iyi günümüzde bile yanımızda olmayacak birinin fikri neden önemli olsun ki bizim için!!!
Artık biraz da kendi yüreğimize kulak verelim…
Neden mutluluğumuzu paylaşmaktan zevk alıp, mutsuzluğumuzu hep gizlemek isteriz.. !!
Tebessümümüzü herkese lâyık görüp, gözyaşımızı sadece kendimize gizleriz!?
Neden hep samimi duygularımızı saklarız..
Bizde bilmiyoruz ki, ne gördüysek onu yaşıyoruz çünkü!!!
Bekliyoruz…
Birilerinden çok şeyler…
Kendimizden bir şeyler bekliyoruz…
Yine çoğunu başkasından, azını kendimizden bekliyoruz biz.
Çoğunu bırakın da, beklemeyi bıraksak olacak gibi. (!)
Birilerinden bir şeyler beklemezsek eğer;
Mutluluğumuz ve mutsuzluğumuz da bize kalır böylece…
En kötü ihtimal alışırız….
Herşeyde olduğu gibi bunda da alışırız, alışmaya.
…Mutsuzluğumuza…
Veya bırakalım mutluluk veya mutsuzluğu da, bu ikisinden birine alışmaktan korkalım bence. Nedeni çok basit; Çünkü ikisi de geçici. !
Alışılmışın dışında bir şey daha var ki.. ;
İnsan en çok alışmaktan korktuğuna alışıyor.
Ama ne yazık ki bizler nisyan mağduru insanlarız.
Hep yaptığımız gibi bunlarada alışıcaz, başka bir deyişle aslında unutucaz…
Unuttuğumuz kadar unutulmadığımız ve
Alışamadığımız kadar alışılacağımız bir gece olsun…
İyi unutmalar…:)

  • Okunma
  • 5 Aralık 2021
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1