Aşk Olsun!

Aşk olsun, bir vedayı hak etmedim mı! Son bir defa gözlerinde ölme şerefini bana bahşedebilirdin. Başucunda tüneyen bir sevdanın yuvasını bozmak daha kolay geldi. Olsun, canım sağolsun. Sahi sensiz bu canı n’edeyim. Bir rüzgar esimi ruhum vardı bedenimde, sen içimde fırtınalar kopardın bunu bile bile. Aşk Olsun! Ama gerçek bir aşk olsun. Yoksulluğun en büyük göstergesi bence aşksızlık. Yüreği delik insanların çebi delik olanlardan bir farkı kalmıyor ki. Boyun büküyor, kambur yürüyor, derin derin iç çekiyor. Yürürken adımları hızlanıyor, kalbi sıkışıyor, düşüncesiyle ısıtıyor üşüyen bedenini.
Aşk Olsun! Harca harca bitiremedin içimdeki sevgiyi. Kalbimi limitsiz kredi kartı gibi kullanmaktan vazgeç. Zaten bu aralar temassız özelliğimi kullanıyorsun. Içimdeki acıların slip’ini kime faturalandırayım? Beni dert sandığı mı sandın? Sen kalk, bütün derdini, kederini bana havale et sonra da gökkuşağı gibi rengarenk bir yaşam sürmemi bekle. Yok öyle bir dünya.
Ne desem bilemiyorum. Kızamıyorum, gidemiyorum, kalakalıyorum saçlarının hasırında. Yerini, yatağını bulamadı gözyaşı ırmağım. Omuzlarına tünese ömrümün yiten yılları. Olmaz mı? Bu, ne kıymet bilmezlik, Aşk Olsun!

  • Okunma
  • 27 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Lokman Özdemir

    @lokman56