Babam

Uzun soluklu acıların en ağırıdır, bir evladın babasını yitirmesi. Acısı beyin hücrelerini kemirir, yokluğu kalbin ritmik dengesini. Varlığını istersin en taş kalpli olanın da. Bağırmasına, kızmasına, dövmesine… Hepsine muhtaç hissedersin de gelmez gerisin geriye varlığı. Oturursun bakarsın duvarda asılı resmine. Gözlerin dikilir kalakalırsın sessiz kalışına. Öpersin, koklarsın sonra da koynuna alıp uyursun hayalinle. ( Babalarını yitirmiş bütün evlatlardan bağışlanmayı dilerek??)

  • Okunma
  • 15 Mayıs 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 3

    Lokman Özdemir

    @lokman56

    15 Mayıs 2020 / 22:25

    Anne ,babanın kaybını hayal ederek ağlamak bile o kadar acı verirken ,gerçekten kaybını düşünemiyorum.Allah sabır versin .?

      15 Mayıs 2020 / 22:43

      Allah razı olsun. Uzun soluklu acıların tarifi yoktur ???

    17 Mayıs 2020 / 06:16

    İnsan neyi yitirirse o takılır kalır onun en derin yerine. Yitirilmiş en büyük şey en acı şey insandır. Hiçbir şey onun kadar dokunmaz ve onun kadar hiç hissettirmez seni. Yok da olsa var olmasını istersin. Kötü de olsa, bayağı da olsa…

      19 Mayıs 2020 / 03:43

      Özdemir ASAF’ın dediği gibi
      Yazında kışı, kışında baharı özler insan
      Ne uzaksa onu özler..