Başlıksız

Selam yüzümün aynası!
Bu söz kalbimdekilerin aynısı.
Söyledikleri hep kulak arkası
Bu oda sessizlik odası.
Yırtılmakta kalp kası.

Bassın artık yaraya tuzu, aralarındaki en güçlüsü.
Bu sözler ki sözlerin kayası.
Kurt unutmaz yediği ayazı!

Aklımın odaları dolup taşarken ben.
Kendime bakarım en derinden.
Gözler ki her şeyi göremez.
Bir ses var herkes duyamaz.

Ben ki bir garip şair.
Bir garip yolcu.
Bu yoldaki en uzun kervan benim.
“Tekilim tek tabanca yoluma dökerim suyumu ilerlerim. ”(alıntıdır)

Yaşam, zorlu bir sınav Sanki.
Ederi nedir ki oluru ne?
Söyle artık kim kaldı geride?
Hani neredeler o büyük aşıklar?
Nereye kayboldu yıllar?

Işte vakit tam.
Ufukta aydınlık tan.
Bunlar hep ayrılıktan.

Bıktık artık hep aynı terane.
Bu dünya garip bir hane.
Dünya denen koca evde milyon hikaye.
Herkes ulaşmak ister kalbindeki hayallere.
Sende farklı değilsin unutma.
Uyandır hislerini uyutma!

  • Okunma
  • 2 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    mursidenuryilmaz

    @mursidenuryilmaz