Ben Bugün Büyüdüm

Ben küçük bir kız çocuğuydum. Babamdan korkardım. Abisiyle kavga ediyor diye babamdan korkardım. Sinirli diye korkardım babamdan. 20 yaşındayım. bugün ilk kez büyüdüğümü hissettim. siniri için babamı suçlamamayı, aslında kavga etmediğini susmaktan yorulduğu anlarda acılarını dışa vuruşunu gördüm. 20 yaşındayım, ben bugün büyüdüm.
küçüklüğümden hafızamdan silinmiş anıların kalbimde açtığı yaralar varmış. bu yüzden amcamdan çekinirmişim. bugün öğrendim.
derslerde öğrendiğim, anılar unutulsa da duygular unutulmaz, sözünün doğruluğunu bugün öğrendim. hani bir şarkı, bir koku, bazen herhangi bir yüksek ses içinizde belirsiz bir korku oluşturur ya, benim son 10 yıldır yaşadığım bu anlamsız korku da bunun bir parçasıymış. bu gün anladım. ben bu gün büyüdüm. ben bugün en az 10 yaş daha aldım.
ben bugün günün 4’te birini bile kaplamayan kısacık zaman diliminde hayatımdaki tüm korkuların sebebini öğrendim.
ben bugün tam 10 yaş aldım.
ben bugün büyüdüm.

  • Okunma
  • 1 Mayıs 2020
  • Günlük
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • Engelsiz Kalpler

    @engelsizkalplerduragi

    2 Mayıs 2020 / 04:56

    Anlamak korkuları alır mı?
    Korkuların bitmesiyle muhahhbet başlar mı?

      2 Mayıs 2020 / 22:37

      anlamak korkuları almaz, kendini anlarsın.
      korkuları senin değişmen alır, belki birinden aldığın güçle belki kendi içindeki güçle yenersin korkularını.
      anlamak bu yolun yarısından bile azıdır ama başıdır belki de.
      muhabbet başlaması için korkuların bitmesine gerek yoktur belki de…

    3 Mayıs 2020 / 00:19

    Evet kendini anlamakla başlangıç olur kendi çizginin aslında. Daha önce bilinen korkuşarı endişeleri yada çizgisi bildiği yolu yeniler anlamakla.
    Muhabet çok hasas bir gönül bağıdır.

      3 Mayıs 2020 / 15:26

      ben kendini anlayamayan bir insanım fakat şunun bilincindeyim, kendini anlamak hayatı anlamaktır.
      muhabbete gelince katılıyorum, iki insanın kendini açtığı en önemli şeydir muhabbet.