Bi̇r Kadın Geldi̇ Oturdu Başucuna Akşamlarımın

Bir kadın geldi oturdu başucuna akşamlarımın
Tuttu gün batımınlarının sarışın sularını
İçirdi gözlerimin hevesi çekilmiş yetim nehirlerine
Sildi gövdemdeki karanlığı, kirpikleriyle öptü 
Yalnızlığımın tüm gücenmiş yanlarını
Bir kadın geldi oturdu başucuna akşamlarımın

Bir kadın geldi – bir kadın değil bir melike –
Serdi ülkesini ömrümün baharsız vadilerine
Ağzında hükümranlığının yağmurlu serenadı
Alnında yüzyıllık yıkılmaz saltanatının adı
Kurdu otağını
Gönlümün kimsesiz soğuk Kafkas ovalarına
Bir kadın geldi oturdu başucuna yalnızlığımın

Bir kadın geldi oturdu başucuna aşklarımın
Sildi süpürdü kendinden önce var olanları
Dedi ” Küllerinden doğuracağım yeniden seni
Acılarınla, seveceğim en ince yerlerinden Eylül gibi
Sonra Ekime gibi terk gibi seni akşamlara
Ayrılıklara, yarınlara, yangınlara…
Vereceğim seni ağızsız dilsiz
Kör kuyulara, taş duvarlara, ahşap zındanlara…
Gör bak nasıl oturulur aşkların baş uçlarına. ”

Bir kadın geldi – bir kadın değil bir malihülya –
Oturdu başucuna akşamlarımın, yalnızlığımın, aşklarımın…

  • Okunma
  • 29 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ergün Güngör

    @ergungr

    29 Mayıs 2020 / 12:21

    👏👏Çok iyi

    29 Mayıs 2020 / 15:45

    Eyvallah 😊