Böyle Akşamlar

Ben en çok böyle akşamları sevdim.
Kimseyi rahatsız etmemeyi bu akşamlarda öğrendim.
Kabuğuma çekilip ağlamayı da içip içip savurmayı da
Seni böyle akşamlarda gizleyebildim
Ne kadar muamma soru varsa hepsini bildim
Lüzumsuz lakırtılar işittim
En çok böyle akşamlarda üşüdüm, öldüm.
Uzakları bildim, mesafeleri, seni, kendimi bildim
En önemlisi böyle akşamlarda sevilmedim
Bu akşamlar mahvetti beni, kahroldum.
Kör oldum, haddimi bildim, sustum
En çaresiz geceleri gördüm, güldüm
İnsanı böyle akşamlar yorar ya
İç çekişlerimi böyle akşamlarda bıraktım.
İzmaritlere bu akşamlarda son verdim
Bu soğukta sıcak bastı beni, kaçtım
Bu karanlıkta kayboldum, çıkmaza girdim
Şu sokakta korkularımı yersiz buldum
Çantamı bu gibi akşamlarda topladım
Gökyüzünü selamladım; karanlığı, yalnızlığı
Yeryüzüne sualler yöneltip rüzgara fısıldadım
Sevilmeyişimi sevip kabullendim
Bu akşamlarda ayağa kalktım, düşmedim
Ben bu akşamlarda sarhoş oldum
Hıçkırıklarım nefesimi anca kesti
Mezeyi bu akşamlarda bıraktım
Suyu rakıya bu akşamlarda yakıştırmadım
Kız kulesini Galatadan bu akşamlarda kıskandım
Ben bu akşamlarda tanıdım kaldırım taşlarını
Bu akşamlarda bırakabildim seni
Sana dair ne varsa bu akşamlara verdim
Nazımdan mısralar ezberledim
Belki de bu sebeptendir ki
Ben en çok böyle akşamları sevdim.

  • Okunma
  • 20 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 3

    Kardelen Sak

    @lavinia

    20 Nisan 2020 / 19:07

    çok güzel kaleminize yüreğinize sağlık ?

    20 Nisan 2020 / 19:09

    hüzünlü olduğu kadar çok güzel ?