Böyleyken Nasıl Sevmem

Dünya bir yalnızlık çarşısı
Herkes kendi kalabalığında bir unutmabeni
Sesi söze dönüştüren ne de az diyorum
Sözü manaya kavuşturan ne de az
Mitralyöz gibi her ağız kıvrımı
Anlamdan uzak
Peyderpey yeşermekte güzellik burcu
Yürek atlasımızda
Selamete ermiyor sabır küfemiz
Sırtımızda isteğin onarılmaz çirkinlik yükü.

Hayat karşısında her daim mağlupmuş insan.

Dünya bir yalnızlık aynası çerağ-ı ömrüm
Duyulmayan bir gürültü yankısı her çehrede.
Duydum gözlerinin bağrışsız sözcüklerini
Aşka ıslanmış bakışında.
Yüzünün her nehrinde sevilme suları
Akar gönül zaafımın donuk yatağına.
Kirpiklerinde yetim bir duygunun çaresiz duruşu
Öksüz günlerin sığınağı olmuş
Saçlarının gövdene akan her karanfil demeti.

Gözyaşın elimde ay ışığı parçası
Uzak bir köy yolu attığın her adım
Sevgimle perde çekiyorum kırılgan yalnızlığına
Ayna diye buğulu gözlerine bakıyorum
Çocuksu kederine sarılıyorum ömrünün
Seni seviyorum..

Sen böyle bu kadar benzerken
Ömrümün gücenik güz yağmurlarına
Sen böyle ağıt bakışlı
Sen böyle kırık dal parçası
Sen böyle dumanlı sevda bacası
Sen böyle sahipsiz gönül yarası
Sen böyle endamı şiir asası
Ömrümün şarkısı…

Tutup öpücüklere boğuyorum
Yüreğinin talan edilmiş her toprağını.

Bir sevi pıtrağı karşısında her daim çaresizmiş insan.

  • Okunma
  • 12 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ergün Güngör

    @ergungr

    12 Mayıs 2020 / 02:16

    kaleminize saglik 😉

    12 Mayıs 2020 / 05:51

    Teşekkürler ☺