Çocukluğumuz

Hatırlar mısınız?
Çocukken ilk bozduğunuz masa örtüsünü,
ilk döktüğünüz suyu, ilk kırdığınız bardağı..
Ve ne kadar korkup,
verdiğiniz zarardan utanarak annenizin bağrına kapandığınızı.
Anneniz ilk anda kızsa da size kırmamayı,
dökmemeyi, nasıl da şefkatle öğretmişti.
Sokaklarda kirlenip eve gelince anne azarı yemekti çocukluk..
Mutluluktu, oyundu, küsüp, hemen barışmaktı…
Çocukluğumuzda ekranların yüzüne değil,
arkadaşlarımızın yüzüne bakardık.
Ama hep gülerdik.
Bazen düşen bir arkadaşımıza bazen de yaptığımız şakalara gülerdik.
Kumdan, topraktan, taşlardan evler yapardık hatta bazen kendi evimizin mimarı olurduk o meşhur ‘Ağaç Ev’lerimizle;
çizilen, kanayan ellerin acısını hissetmeden planı bize ait olan bize göre kusursuz ağaç evler yapardık..
Biz çocukken çok daha güzeldik…

Son Düzenleme: 11 Nisan 2020 / 18:38
  • Okunma
  • 3 Şubat 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 4 Mayıs 2020 / 02:10

    Çocukluğuma gittim, yazılarının devamını dilerim