Çok İyiyim Ulan!

Bazen bir rakı masasında kendim ile sohbet ederken “Ulan almanlar bile yıktı duvarı sen de yıksana. ” Diyorum kendime. Ama korkuyorum diye cevap vermekten, korkuyorum. Çünkü o olmazsa yeniden canım yanar. Ve ben bu diyalogda korkuyorum dersem daha öncekiler gibi onlarca kelime ile boğar beni karşımdaki ben. Hayatımı gözden geçiriyorum bazen, durup düşünüyorum, harbiden değer miydi bu kadar çabaya diye. Sarfedilen duygular ya da amaçsız çırpınışlar… nereye kadar sürer bu uzatmalar.
Hocaaa maçı bitir hocaaa. Diye yükseliyorum sonra.
Yeterli bence de bu garip nefesler. Bu mağaranın sonunda ışık yok oğlum. Kandırdılar bizi, masallardaymış o mutlu sonlar.
Kalk, kalk da yatağına yat. Annem yine yorulmuş, makyaj yapsaymış rimeli akarmış, çünkü ağlamış. Ona da mı ben sebep oldum acaba? İkiz kuleleri de mi ben yıktım? Evet efendim, Sovyetlerin içinden de..
neyse…
onu da ben yaptım. Sonra da katladım rafa kaldırdım.
Haklısın sevgilim, dün gece çayı sen demledin bu gece sıra bende.
Acaba içine az da olsa felsefe mi katsam?
Akşam yemekte ne var?
Rakı bittiyse, votka ekleyeyim uyumadan önce içtiğin süte.

Uyandım, seviştim, düşündüm ve uyudum. Böyle geçiyor 6 duvar arasında hayat. Duvarlarımı yaparken 4 kenarlı olmamasına özen gösterdim. Farklı olmayı severim. Bu şekilde belki aklına girerim. Sonra utanmadan kalbine, ha bir de hipofiz bezine.
Faşist efe aydal!
İnsanları zehirleme gözlerinle, sonra sözlerinle, sonra da…
Neyse..
Onu da ben yaptım zaten anlatmama gerek yok.
Ananasın alnından dökülen ter helaldir.
Kasketini almayı unutma, hava durumlarında yağmur bekleniyor.
Düşerse bir gün yolun yerin dibine, beni görmeyi unutma hayatım 

Bardağını bitir de gözyaşı koyayım hem de okkalı

Son Düzenleme: 1 Mayıs 2020 / 17:43
  • Okunma
  • 18 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Darkaporeon

    @darkaporeon