Deli’ce Şiirler3

-VEDA-
Yoluma kurşun dökerdim, ay tepedeydi
Öyle bir kurşun ki, gönlümden geçerdi
O yoldan yürüdüm sonra; yolun sonu geldi
-Ben, gelmedim, bana..
Renkler uçuyordu yolun sonunda
Yolun başında sürünenlerdi belki de
Çığlıklar geliyordu yukardan
“Çi-le çek-me-den yürüme!”
Sular altında kalınca gülümse ve
Yağmur, seni çok seviyor de!
Durdum, düşündüm…
Garip bir mesaj aradım sonra
Islanmak hoşuma gitmiyordu
“Veda et!”
Diye bir fısıltı geldi derinden
Bu O’ydu ve düşünüyordu
Veda mesajı, geliyordu…
Hep yanlış yazılırdı oysa
Yol boyunca tek doğrumdu belki de!
Meğer, meğer bu yol
Benim çizdiğim yolmuş.. !
O kurşunlar da, kalemimden dökülmüş
Yine kaybetmişim!
Kalemimin ucu küçülmüş mesela
Boğuşmaların olmadığı sokaklar gibi
-Ne zaman olmuştu o sokaklar?
-Parmaklıklar olmaması hep özgürüz demek miydi?

Gibi sorularla
Yine boğuşuyordum
Çırpınmak, umut var demekmiş
Yaşam ve hayattan
Dün, tımarhanedeki arkadaşım söyledi
-Neden tımarhanedeydi?
Çok düşünmek, içindeki gülleri bitirdi.
Gözlerine baktım, diline gerek yoktu
Bağırılanları duymam için
Sahi, hangimiz deliydik?
Tüm soruların sonuna koyulan işaret değişir şimdi…
Ünlem olur mesela!
Tek hecedir: suç!
Peki, suçlu neydi; suçsuz neydi?
Ayaklarını salayan mı deliydi?
Yoksa zihnini sallayan mı!
Bana dair şeyler arıyorum…
Yine
Bulamıyorum…

  • Okunma
  • 23 Mayıs 2020
  • Şiir
Yorum yazmak için giriş yapmalısınız.
Rastgele Yazı Getir

Yazarın diğer paylaşımları

Ekmek Teknesi

Hikâye

Arafta Kalan Bir Oyun 2

Hikâye

İlaç Karargahı (Virüs)

Deneme

Bunlar da hoşuna gidebilir

Kutilk

Hikâye

Geceye Sesleniyorum

Deneme

Vurgun Gönüllere

Şiir

Teslimiyet

Deneme

Bitemeyen Başlangıç

Deneme

Bacasız Kış

Şiir