Dünya Şiir Günü Anısına

Bir hastalık dolandı dilimize: Korona.
Unuttuk, bir günle sınırlı şiiri.
Anımsattı bana yoldan geçen biri,
Nâzım’ı, Turgut’u Cemal’i.
Mırıldandım bir iki nağmeyi.
Önce ” Memleketimden İnsan Manzaraları’nı
– Sonra baktım tek tük kimseler vardı sokaklarda-
Pencerelerden, balkonlardan etrafı gözleyenler
Doldurmuştu dört duvar aralarını.
Bakışlarımı gökyüzüne denk getirdim.
Turgut’tan Göğe Bakma Durağı’ndaydı sıra
Yeryüzündeki duraklar boştu,
Daha anlamlı kaldı Göğe Bakma Durağı.
En son saate  baktım: 5. 45
Birden düştü dilime 5. 45 Vapuru,
Kısıldı gözlerim, buğulandı.
Denizin mavisi eksikti balkonumdan
Ben size 5. 45 Balkonumdan bakıyorum.
Kıyısız bir gökyüzüne mıhlanırken bakışlarım.

Lokman ÖZDEMİR
“MUTLU ZAMANLAR ATÖLYESİ”

Son Düzenleme: 17 Nisan 2020 / 12:18
  • Okunma
  • 14 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Lokman Özdemir

    @lokman56

    5 Mayıs 2020 / 01:06

    👏