Ela Lem Ne Der

Emine sabahın erken saatlerinde, okula gitmek için evden dışarı çıktığında insanların tacizlerine, okulda arkadaşlarının tacizlerine, eve gelirken gözle ve sözlü tacizlere, maruz kalıyordu hepsinde sineye çekip susuyordu. Çünkü ailesine bunu söylememesi gerektiğini biliyordu ailesi inanmazdı, ama en sonunda hayatında her zaman amcası olan kişinin sözle, elle ve gözle yaptığı tacizlere susmamak için açmıştı ağzını.
İstedi ki babası kendisini korusun kollasın ama babası öyle şey olamaz ve öyle bir şey olmamıştı, sen kesin yalan söylüyorsun diye biten ve küfür eşliğinde kızına hakaretler etmesi, Emine’yi daha çok kırıyordu. Annesinin yanına gelip kimse söyle böyle bir şeyi yalan olduğunu hepimiz biliyoruz, amcanın kulağına ya da başka insanların kulağına giderse, bize karşı cephe alırlar, ayıplarlar el alem ne der kızım dedi. O an ölmüştü Emine, herkes gibi oda artık sessinin tamamıyla kesilip olan her şeye karşı sessiz kalmaya ve susması gerektiğini anlamıştı. Odasında tek başına ağlayarak ve hayatın ne kadar acımasız olduğunu düşünüyordu. Bu hayata sessi çıkan insanlar, doğruyu söyleyen ve kendini korumaya çalışan insanlar her zaman susması ve seslerinin çıkmaması gerektiğini gösteriyorlardı, hayat konuşanların değil susanların kaybolduğu bir bilmece.

  • Okunma
  • 13 Mayıs 2020
  • Hikâye
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Mustafa Bar

    @marlex