Ellerim

Suyun başında ellerimi yıkıyorum.
Ruhumda; sürekli yaşamdan arta kalan bir pislik!
Kararmak üzere olan, ormanda;
Ne kadar yıkansa o kadar beyazlıyor sanki ellerim.

Yolun yarısında, yere serilmiş gövdemde gözlerim
Duraksadığım da durmayan zamanla;
Ellerim suyun içinde, ben ormanda
Yüzleşmekte suretim, tanımadığı Aslıyla !

Geceyi aydınlık kılan karanlığın ta kendisi
Dolunay desem! sözlerim girmez kalbinize,
Ruhumda yaşamdan arta kalan pislikler!
Ve
Arınma isteği ile
Ellerimle, suyun başında;
Işığı bekliyorum bende…

Tansu Uçar

  • Okunma
  • 7 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Tansu Uçar

    @ucartansu