Euterpe'nin Dünyası

Dünya birçok değerli savaşçıya ev sahipliği yapıyordu. Bu savaşçıların düşmanları farklı, savaşları farklı, silahları farklıydı. Bu savaşçılardan birinin adı Euterpe’ydi. Euterpe’nin silahı müzikti. Kafasından geçen düşünceleri, hikayeleri müzik haline getirirdi. Bazen kaçışı bazen de savunması olurdu müzik. Yer altında bir krallığı vardı. Oradayken kendini bulduğu, her şeyi ve herkesi unuttuğu bir krallık. Orada yaşayan halk uyum içinde yaşıyordu. Her biri yetenekliydi. Müzik, edebiyat ve şiir her yerdeydi. Herkes güzellikleri sanat haline getiriyordu. Elbette her dünyada olduğu gibi Euterpe’nin dünyasında da kötüler vardı. Ama bunun yanında o kadar çok güzellik vardı ki bu onları güçsüz yapıp en karanlık köşelere sıkıştırıyordu.

Bu dünyaya geçişi sağlayan kapı mühürlüydü ve kapıyı Euterpe koruyordu. Ancak müziği ile mühürleyip müziği ile açabilirdi. Krallıkta yaşayan herkes Euterpe’nin müziğine hayrandı. Onun müziği duyulduğunda krallığa umut yayılır ağaçlar ve çiçekler bu umudun ışığında beslenip büyürdü. Karanlık yaratıklar bu müziği duyduğunda acı çeker ve iyice saklanırlardı. Her müziğinde ayrı bir hikaye, ayrı bir duygu vardı.

Euterpe’nin dışarda savaşması gereken çok büyük düşmanları vardı. Büyük olması savaşamayacak olmasından değil, savaşmak istemeyişindendi. Ona ne kadar acı çektirirlerse çektirsinler savaştığında daha fazla acı çekeceğini biliyordu. Onun savaşı en yakınları, en güvendikleriydi. Onlar tarafından her seferinde kalbi kırılıyor ve inciniyordu. İncinmesine rağmen incitmemek için söylemek istediklerini söylemiyor ve içinde biriktirip müziği ile dışa yansıtıyordu. Müziği dinleyenler onunla birlikte acı çeker, onunla birlikte neşelenirdi.

Çoğunlukla savaşı ailesiyleydi. Bir sorun olduğunda kaçmayı tercih eder ve dünyasına gizlenirdi. Eğer mümkün olsaydı sevdiği diğer insanları da dünyasına gizleyip koruyup kollamak isterdi. Eğer mümkün olsaydı krallığındaki iyi olan herkese hayat veren, kötü olanları da uzaklaştıran müziğini bu dünyada da kullanıp annesini neşelendirir, babasına şifa olup kötüleri çevrelerinden kovardı. Ne yazık ki onun gücü onun dünyasındaydı. Bu dünyada işler daha farklı yürüyordu.

Euterpe kendi dünyasından çıktığı anda tüm dertler ve tüm kötüler pusudaymış gibi üzerine geliyordu. Bazen kendi boşluğunda kayboluyor ve gücü tükeniyordu. İşte o zaman krallığındaki canlılar şarkılar ve şiirler söyleyip ona umut aşılamaya çalışıyorlardı. Bir gün hiç beklemediği insanlar Euterpe’yi hiç beklemediği bir anda okla tam kalbinden vurdu. Bütün dünyası sustu. Çiçekler soldu ve toprak verimliliğini kaybetti. Kuşlar bile sesini çıkaramıyordu. Müziği de sustu. Mührün anahtarı olan müziği artık yoktu. Euterpe tabi yaşadı ama kalbindeki okun ucuyla birlikte. Her hareket ettiğinde acı veriyor, hep varlığını hissediyordu. Dünyası bir daha canlanmayacak sandı. O kadar sessizdi ki içerde sadece can çekişiyorlardı. Euterpe eğer ölmediyse ailesi için ölmemişti. Yine onlar için yaşıyordu. Bundan sonra da mutlu olacağına pek inanmıyordu. İnsanların nasıl bu kadar kötü olabileceğini düşünüyor mantıklı tek bir sebep dahi bulamıyordu.

Zaman geçtikçe Euterpe her şeyi geride bırakıp baştan başlamaya karar verdi. Daha önce ailesi için yaşamıştı ancak şimdi kendisi için yola devam edecekti. Uzun yıllar sonra ilk defa içten bir şarkı söyledi ve mühürlü kapı açıldı. Dünyası neredeyse yok olmuştu ama neyin iyi geleceğini biliyordu. Daha önce kendisine hayat veren müzik şimdi bu dünyaya hayat verecekti. Euterpe kendi icadı olan sihirli enstrümanı çıkarıp çalmaya başladı. Her şeye hayat olması için de en sevdiği nota la’dan başladı. Her nota bir çiçek türüne hayat verdi. La papatyalara, sol nergislere, fa güllere. Çiçekler müzikle birlikte ahenkle yerden çıkıp dünyayı süslüyordu. Euterpe çaldıkça kendinden geçip huzur buldu. O eski duygular yeniden canlanmış her nota da o da hayat bulmuştu. Her şey yeniden hayat bulduğundan kalbindeki ok çıkıp yere düştü. Onu alıp sakladı. Artık acı çekmiyordu ancak tekrar acı çekmemek için bu oku unutmayacaktı.

Euterpe ok elinde dünyasına bakarken kendine bir söz verdi. Onun dünyası bir daha ölmeyecek, müziği hiç susmayacaktı.

Son Düzenleme: 8 Mayıs 2020 / 04:55
  • Okunma
  • 9 Ocak 2020
  • Hikâye
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Atmaca Kız

    @atmaca