Gece

Yine bir gece vakti.. Kimi yorgun göz altlarıyla yatağının yolunu ararken kimi göz ucuyla gökyüzünün karanlığında buluyor ruhunun yaralı, kimsesiz sancılar dolu yanını.. Ne garip değil mi? Gökyüzü aynı, gece aynı ama sancılar bambaşka.. Kimi uykuyu arıyorken gecenin bu kör karanlığında, kimi kaybolmuş o çocuk yanını arıyor kim bilir kaç hıçkırık karışmış sesiyle.. Sahi ne çok acı var öyle.. Oysa hep aynı gökyüzü.. Aynı gece.. Aynı ay.. Aynı güneş.. Fakat ne çok acı var. Birbirinden farklı kaç sancı var.. Gecenin karanlığında ne çok farklı hayata değiyor ayın ince sızısı.. Kaybettikleri çocukluk kadar parlak yıldızları izliyorlardır belki de şimdi kim bilir.. Hangi ayrılık sancısının derin yarasıyla penceresinden ayın ışıltısını izliyorlardır belki gecenin bu ıssız karanlığında.. Hepsi içindeki karanlığı izliyordur şimdi. Belki ağlıyorlardır kimsenin duymadığı bir köşede.. Sahi bu gece vakti ne çok sancı var. Aynı gökyüzünün altında ne çok sızı var öyle.

  • Okunma
  • 11 Eylül 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1