Girift

Bilemiyorum. Belki de bu yola bir nağme olmak için çıktım. Fakat hüzün yoldaşım oldu. Bu da yetmezmiş gibi günden güne yollarım kapanıyor. Yeni bir günde yeni bir yola başlıyorum ben. Önceki günün yoluna devam edemiyorum. Sanki öbek öbek çığ kütleleri kapatmış yollarımı. İnim inim inliyor yollarım… Binlerce hatta milyonlarca geçenin, kalanın be hatta ölenin acısını, haykırışlarını inliyor. Öyle ki bazen şiddetli bir şekilde sarsılıyor.. Öyle ki unutuyor.. Bir harita da izdüşümü olduğunu. Halbuki yollar ne kadar düz desek de yahut! Kıvrımlı desek de. O da kamburlaşıyor. Bizim dilimizle kolayca hesap ettiğimiz ama yüreğimizin ve aklımızın düşününce lâl olduğu zamana şahit idi. Evet yıl bilmem kaç? Olsun. Bize göre biz yaşadığımız yıllardan sorumluyduk, değil mi? Siz öyle sanın? Öyle bir mahşer ki o gün! İki gözün dile gelecek. Ellerin, parmakların hatta o kenara kesip attığın tırnakların dile gelecek. Beni emanet ettiğiniz kul böyle böyle yaptı şöyle şöyle yapmadı diyecek. O hani cansız zannettiğin yapraklar varya hani üstünden geçerken hışırtı çıkartan.. İşte onlar da konuşacak. Bu evrene boşa gelmedik elbet. Herkes her canlı eline, diline, ruhunun ehline olan imanından sorumlu. O cansız zannettiğin şeyler bile.. Unutma! Sen de cansızdın. Hatta yoktun. Seni, beni yoktan var eden bir Rabb var. Söylemek istediğimiz çok. Ancak dilden anlayan seni senin heyecanınla konuşturan, yorumlayan yok denecek kadar az elbet..
Ahh!! Acım.. Bizim acımız.

  • Okunma
  • 20 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • ŞÇ

    @seymatkv

    21 Nisan 2020 / 00:48

    Acımız…!
    Hakikat her nerede olursa olsun yüreklere büyük dersler verir. Eyvallah Hâldâş’ım

      21 Nisan 2020 / 15:12

      Hakikat yollarına ait yollarda yürümek duasıyla..