Hala Maviydi

Küçük bir çocukken karanlık bir sokakta büyüsem de ayağım hiç taşa takılmadı benim, dünya benim için hep güzel bir yerdi, gökyüzü hala maviydi çünkü, hayallerime umutlarıma yetecek kadardı.
Ama düşündüm de küçük bir mahallem olsaydı, tanıdık yüzlerle dolu sokaklarım olsaydı, adımlarımı korkusuzca atabileceğim. Yüzleri tebessümle dolu insanlar olsaydı sokaklarım da ve birde papatyalarım olsaydı sokaklarımı süsleyen, sen en çok papatyaları seversin diye…
Bir hayal kurdum şimdi bu yüzden mısralarımı satırlara taşıyorum, belki de ilk defa yüzümde tebessümle yazıyorum bilirim gözyaşı daha güçlüdür tebessümden ve en güzel satırları gözyaşı süsler ama artık canımın yanmasını hissetmiyorum saatlerdir oturduğum balkonun soğukluğunu hissetmediğim gibi…
İnsan her şeye yavaş yavaş alışır derdim hep, ama bazen alışamıyor işte, susmak kabullenmek değil ki bağıramadığın zaman söyleyemediğin ne varsa boğazında düğüm düğüm olur ve hep bekler belki bir gün diye diye. Ama üzülme susarak öğreniyorsun sessiz sessiz sevmeyi bağıra bağıra ağlamayı ve en çok da gerçekten gülümsemeyi…

  • Okunma
  • 1 Mayıs 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Nazende

    @nazende

    1 Mayıs 2020 / 17:11

    Ne güzel yazmışsınız. Gözlerim doldu anılarda 😔👏

      1 Mayıs 2020 / 17:19

      teşekkür ederim devamı gelicek

        1 Mayıs 2020 / 17:20

        Gelsin, bekleriz Nazende’nin kelamını 😊

    1 Mayıs 2020 / 18:23

    Kalemine sağlık doldu yürekler samimi kelâmlarla. 😍

    1 Mayıs 2020 / 19:51

    Teşekkür ederim muhabbetle