Hasretle Varız

Görmemişsin yıllarca, onyıllarca. En ufak bir ses haber, iletişim kuramıyorsun… Haliyle unutursun. Hiç yaşanmamış gibi, hiç hayatının değerli anlarına dokunmamış gibi UNUTURSUN. Zihnin unutur, kalbin unutur. Bu durumda hasrette çekemezsin…

Ama hayır sen öyle sanırsın. Yüyünün şeklini çehresini, ismini hatırlamadığının hasretini yaşarsın… Ruhunda… Ruhun düzlüklerinde koşmuşsan onunla. Ruhun onu saklar. Zihnin bilinçaltı dediğimiz yerden daha saklı bir yerde. Ruhun derinliklerinde derlerya orda bir yerde.

Bu durumda hasreti ruhun çeker. Sen gülüp eylenirken, ağır ağır yürüyorken. Zaman almış başını gidiyorken… Hasreti hep oradadır. En mutlu günlerinde bile anlam veremediğin boşluk, eksiklik hissi bundandır.

Sen başka ruhun başka değil. Dışa vuran senken ruhun gizindir. Böyle bir hasreti bir müzik hatırlatır sana, bir görüntü, bir koku… Buda neydi dersin, şu üç saniyede ben ne yaşadım… Ama asıl tesiri vuslatında gör, beklemediğin vuslatında.. İşte o zaman kendini dışa vuran sen dehil ruhun olur..

Anlam veremezsin hareketlerine, alıkoyamazsın bakışlarını, orda olduğunu bilmediğin hislerine şaşarsın.
Ve yine verız ölmüş dünyamızdaki bambaşka bir dünyada… Görmelisin o zaman bizi, donuk yüzlerimizi…

Ve yine varız…

  • Okunma
  • 2 Mayıs 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ömer Atlı

    @omerbaweratli

    2 Mayıs 2020 / 22:21

    Kalemine yüreğine sağlık 👏 Galiba Azeri Türküsünüz? Yazılarınıza ayrı bir sempati katıyor. 😊

      2 Mayıs 2020 / 22:28

      teşekkür ederim yorumunuz için. Azeri türkü değilim 🙂 ama ne fark eder dimi..

        2 Mayıs 2020 / 22:29

        Elbette fark etmiyor. Bazı kelimeler değişik olunca merak ettim. 😊 Kaleminize kuvvet efendim.