Haykiriş

Bugün de yine sensiz doğuyor güneş
Ve ben yine, umutsuzluğumun gıcırdayan kapılarının ardında arıyorum seni.
Varoluşun lüksü yaşamak, umutsuzluklara inat.
Umuda diz çökmek, kan revan.
Zamanı, ruhumun her bir zerresinde durdurmak.
Sensiz tükeniyorum sevgili,
Cımbızla çekiyorlar yavaş yavaş benliğimi.
Neredesin?
Kimin teninde kurdun tahtını?
Kimin boynuna geçiriyorsun o en çok sevdiğin, kırmızıdan örme idam ipini?
Dolaşmadığım düş kalmadı,
Gökkuşağına kadar tırmandım, yoksun!
Kimi öpüyorsun sevgili?
Dudaklarım paramparça, susuz ve renksiz.
Gökyüzüne yazdığım mektuplar ulaşmadı mı sana?
Her kayan yıldızın yönüne koşuyor çıplak ayaklarım.
Sana ulaşabilmek adına, evreni esir aldım.
Tüm şarkılar senin için söyleniyor,
Tüm şiirler sana.
Hüzün zindanlarından gel de kurtar beni,
Özgürlüğü tadayım yüreğinde.
Bilmem kaçıncı mektup bu sana,
Bana satırlar dolusu kelimeleri kusturan.
Duy ve gel artık!
Benim gibi kimse dökemez yüreğine, böylesine derin cümleleri.
Ruhumdan kopardığım her hece senin için.
Tükenmeden ben, gel artık.

  • Okunma
  • 12 Haziran 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Nagihan örsel

    @sensizligin-ertesi