Hiçliğin Ortası

   Tarihin tozlu sayfalarına anlatabilmek isterdim bazı şeyleri. Adını ağzıma alabilmeye cesaret edemediğim kişileri , olayları , her şeyi anlatmak. Sebepsizce kendimi bir duygu denizine demir atmış gibi hissediyorum. Orada hapsolmuş ve hiç kurtulamayacakmışım gibi geliyor.  

   Fısıldayan rüzgarın , ağlayan gökyüzünün , şarkı söyleyen kuşların arasında kalmış bir ben! 
Ne yapacağım , nereye gideceğim konusunda da bir fikre sahip değilim. Uçurumun kenarındayım ve soğuk bir kış akşamı , dolunayı seyrediyorum. Aslında yalnız da değilim. Yitirdiğim duygularım ve yıkılan hayallerim eşlik ediyor bana. Gözümden akan bir damla yaş bile yanaklarımdan süzülüp yere düşmüyor. Düşemiyor…

Son Düzenleme: 14 Eylül 2021 / 16:39
  • Okunma
  • 16 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • Hakan Önder

    @hakanonder09

    16 Nisan 2020 / 17:21

    Kalemine, yüreğine sağlık Adaşım 😊

      16 Nisan 2020 / 17:23

      Sağolasın adaşım.

        17 Nisan 2020 / 14:31

        Rica ederim kardeşim😊