Insan Olmaya Direniyorum

Mutsuzluğumun son rutüşlarını tamamlıyorum sanırken gene beliriyor aksilikler.
Son yudumu içtim bitecek niyetindeyken gene tekrarlıyor sarhoş hevesler.
Aslında doğduğumdan beri insanlığa olan inancımı korumakla meşgulum.
Sanki duygularım güzelliklerle yetişmiş bir bahçe ve ben onları korumakla yükümlü biri gibiyim. Aslında pek de bişey yaptığım da söylenemez bahçe korkuluğu gibiyim. İçim bir volkan gibi yanıp taşarken harekete geçemiyorum elim kolum biyere bağlı gibi.
İnsanlık küçük bir devlet gibi ha devrildi ha devrilecek.
Direniyorum.
Cümlelerimi yıkamayacaksınız, kelimeler bağımsızlığını ilan etse de duygularıma kale kurmalarına izin vermeyeceğim.
Bu bahçeyi ben ektim ben biçeceğim.

  • Okunma
  • 17 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Lili

    @lili