Isimsiz

Gözyaşlarıyla ıslanmış kağıdı masanın üstüne bırakıp kendini balkona atmıştı.
Derin derin nefes alıp içinde biriken ne varsa dışarı bırakmak istercesine uzaklara dalıyordu.
Kaldırdı kafasını ve kuşlara seslendi içinden “Ah keşke bir kuş olup sizinle birlikte kanat çırpsam özgürlüğe… Şu 4 duvara sığmayan yüreğim ruhuma ağır geliyor… Düşüncelerim beynimin sınırlarını aşıp kabuslarıma çöküyor…”
Çalan kapıya takıldı kulağı, önce duymamazlıktan geldi, ısrarla çalmaya devam edince gelen kişinin gitmeyeceğini anlayıp istemeye istemeye kapıya yöneldi.
-Kim o?
-Direk oldum açsana artık şu kapıyı… Elimde eşyalar var, haydi aç artık.
-Sen miydin…?

  • Okunma
  • 13 Mayıs 2020
  • Hikâye
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    elifnur

    @elifnurrrrrr