İz

Delicesine bir yaşamak tutkusu bu
Engel tanımaz bir baş kaldırı aynı zamanda
Düşmenin keyifli geldiği
Parçalanan dizi üfleyip koşma azmi

Ölümü tadanın, ölümsüzlüğe erdiği o döngü
Her nefesle, son nefesin eşitlendiği çizgi
Kızıl göğün verdiği hafif tedirginlik
Bir cesaret yaşama karışmakla
Bazen ip üstünde cambazlığa, yolculuk.

Varmaktan öte geçtiğin yerde iz bırakmak
Aya ilk adımı atmak mesela
Bir kalbe sesini resmetmek
Mıhlamak aklına gözlerinin karasını
Ekmek, bahçesine bir tohumu

Öyle bir gaye ki bu
Dünyaya değil bir çivi çakmak
Çivisini söküp alaşağı ederek onu baştan yaratmak.

  • Okunma
  • 7 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • Evrim Bayram

    @evrimb

    7 Mayıs 2020 / 23:47

    Dizi parçalanmış çocuk nasıl düştü ise ben de son dizeye öyle düştüm. Kaleminize sağlık 🙂

    8 Mayıs 2020 / 00:13

    Çoğumuz aynı tümseklerde düşüp parçalıyoruz o dizleri. Çok teşekkür ederim🌸

    8 Mayıs 2020 / 00:53

    Kalemine ve yüreğine sağlık 😊 🌸

      8 Mayıs 2020 / 02:21

      Çok teşekkür ediyorum🌸🙏🏻

        8 Mayıs 2020 / 02:42

        Ben teşekkür etmeliyim güzel bir şiir okuduğum için. 😊

          8 Mayıs 2020 / 02:45

          Çok incesiniz, büyük mutluluk bunu duymak☺️