Kalbim Unut O Yari

Unut kalbim o yâri! Yolcu ettik ya ebediyete
Gidişiyle tutsak kılmadı mı bizi esarete?
Yıllardır hasretiz seninle huzura ve hürriyete
Gelmez artık o yâr gelmez, yolcu ettik ya ebediyete.

Kalbim, anlamalıydın o yârin imkansızlığını en başta
Oysa onu düşünürken ısınırdı için zemheri kara kışta
Çaresizlik heder etti yüreğini attığı o ilk bakışta
Sonu gelmez şimdi, attığın adımların hüzün yarışında.

Unutma kalbim unutma! Coğrafyanda o yârin izi de var
Aranızda duruyor hâlâ ayrılık denilen koca duvar
Gökyüzüne âşık, kanadı kırık bir kuş olsan dâhi
Ne görmeye gelir seni, ne ses verir, ne de sesini duyar.

Kalbim en açılmayacak denizlere açıldın demir attın
Mutluluğa ırak düşüp hüzün üstüne hüzün kattın.
Nasıl bir inanç ki bu, her gece umudun üzerine yattın
Gelmeyecek bir yâr uğruna tökezleyip ömrünü sattın.

Gecen gündüzün bir oldu o yâri söylene söylene
Anlamadılar seni; mecnun dediler, olmuş deli divane!
Sana bir selamı çok gören yâr uğruna oldun avâre
Kalbim… Söyle şimdi nasıl yâr dersin böyle bir yâre?..

Kalbim… Ayrılığın gölgesindesin unut artık ona kavuşmayı
Yine de hoş gör yârini; öğretti sana güneşi, yıldızı ve ayı.
O gelirse de ki: Geçtim senden, sevdan ile değiştim artık
Yine de minnettarım sana, öğrettin bana Mevla’yı…

  • Okunma
  • 10 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ergün Güngör

    @ergungr