Kalbimin Emaneti

Yokluğun bi an aklıma geldi, yaşadım kıyameti,
Gülmediğin her an yokluk gibiymiş ey kalbimin emaneti.

Seninle yeniden can geldi, dalıma yaprağıma,
Bir bakışın canverdi kurumuş gönül toprağıma.

Geziyorum sokakları bir gecenin karanlığında,
Dalıyorum gözlerine bir sokak lambası aydınlığında.

Hasretim bir kuş gibi uçuyor ellerine,
Kapılıp gidiyorum özlemimle, o güzel gözlerine.

Gözlerinle, bakışlarınla ömrüm uzar,
Bir gülüşünle içimde binlerce çiçek açar.

Sensiz geçen zamana ömür demişim,
Ömrü boşa geçirmişim, sensizliği sevmişim.

Vaktiyle esir düştüm gözlerine,
Özgürlük meğer gözlerindeymiş nasip işte.

Ey her gece göğümü kaplayan sema,
Yıldız gibi benim gönlüme kaydıysan ne ala.

Bana ışık edip, başkası içinde kaydıysan,
Işıklar içinde, dilekler eşliğinde sen, beni öldü san.

Ölümle silinir kalan hatıra senden,
Ölümden daha ağır ihanet senden.

  • Okunma
  • 1 Haziran 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Furkan Bilgin

    @sairuzzaman