Kimsin Sen

Kendimizi ne kadar tanıyoruz?
Ne kadar varız bu evrende?
Kimlere umut olabiliyoruz?
Sahiden soruyorum, kimiz biz?
Dînimiz, dilimiz, ırkımız gerçekten ayırıyor mu bizi birbirimizden? Yıllardır bitmeyen bu savaş, bu mücadele niye?
Kendimizi tanıyabilmemiz için en büyük meşguliyetlerimizden biri kendimiz olmalı. Bizi mutlu eden şeyler nelerdir? Herhangi bir kabiliyetimiz var mı? Bunun gibi sorular cevapsız kalmamalı öncelikle. İnsanın kendini tanıması zor bir eylemdir, tıpkı birilerine umut olabilmek gibi. Fark ettiyseniz birilerine umut olan insanlar hep gelişimini tamamlamış kendiyle barışık insanlardır. Fazlasıyla minik bir örnek verebilirim buna. Yolda gördüğüm 7-8 yaşlarındaki çocuğun ihtiyar bir kadının koluna girip yardım etmesi mesela. Çocuklar hep kendiyle barışıktır. Ta ki çevresindekiler onları ötekileştirene kadar… Eleştirip kendileri gibi yapmaya çalışana dek… O çocuğa kim örnek oldu acaba? Veya o çocuk kime umut olacak?
Bu büyük bir şey mi diye sorarsanız belki değil ama değerlerimizi ve masumiyetimizi yitirdiğimiz bu zamanda ufacık bir kıvılcım bile yeter umudun alevlenmesine. Çünkü umut her zaman olmalı, yaşamak için bu şart. Bundandır ki ünlü düşünür Thales’e sormuşlar:
” Dünyada biricik devamlı olan şey nedir” diye.
“Ümit” yanıtını verir ve şöyle der, “zira bizi en son bırakan budur. ”
Yüzyıllardır bitmeyen ırk kavgalarımız var. Gerçekten ırklarımız bu kadar önemli mi? İyi insan olmak değil mi mühim olan? Ülkemizi bırakıp başka ülkede yaşadık diyelim. Asırlar sonraki neslimizin kaçı ırkını hatırlar ki? Peki kaç tanesi benliğini kaybetmez? Onlarca cevapsız soruyla karşı karşıyayken nerden bileceğiz ki kim olduğumuzu.
Şimdi tekrar soruyorum, kimsin sen?

•Esra Kuş•

  • Okunma
  • 6 Mayıs 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Esra Kuş

    @esrakus

    6 Mayıs 2020 / 01:28

    Bir hiç olmalıyız. 🙂
    Nasrettin Hoca’ya sormuşlar:
    -Kimsin?
    “Hiç” demiş Hoca, “Hiç kimseyim.” Dudak büküp önemsemediklerini görünce, bu defa Hoca sormuş:
    – Sen kimsin?
    “Mutasarrıf” demiş adam kabara kabara.
    “Sonra ne olacaksın?” diye sormuş gene Nasrettin Hoca.
    – Herhalde vali olurum.
    – Daha sonra?
    – Vezir
    – Daha daha sonra ne olacaksın?
    – Bir ihtimal sadrazam olabilirim.
    – Peki, ondan sonra?”
    Artık makam kalmadığı için adam boynunu büküp son makamını söylemiş: “Hiç.”
    – Daha niye kabarıyorsun be adam! Ben şimdiden, senin yıllar sonra gelebileceğin makamdayım: “Hiçlik makamında!”

      6 Mayıs 2020 / 01:34

      Oldukça anlamlı 🙂 Hep var olacakmışız gibi yaşıyoruz, hep daha fazlasını isteyerek. Bu güzel kelamla bilgilendirdiğin için teşekkür ederim. 😊

      6 Mayıs 2020 / 04:46

      Hocam cok guzel ders verici bir kelam olmus gercekten👏

    6 Mayıs 2020 / 01:35

    Rica ederim 🙂

    6 Mayıs 2020 / 04:47

    Bol tefekkürlü bir gün olsun.Kaleminize sağlık👏

      6 Mayıs 2020 / 11:25

      Çok teşekkur ederim, insAllah ☺