Kuşlar Öpüyor Beni Avuç İçleri̇mden

Telafuz edilmesi zor bir şiir’in içindeyim
hayatımı başlı başına sessiz kılan.

Bir şiir bir insanı böylesine etkiler mi demeyin
bazen açıyorum camları kuşlar öpüyor beni avuç içlerimden
bazen ise umudun rengini kırmızıya boyayan
kanlar doluyor odama.
hangi şiirin hangi satırıydı hatırlamıyorum ama
umudun rengini kırmızıya döndüren hayat
telafuzu zor bir şiirden başkası değil de nedir ?

Ey şiiri, şiir yapan şair
susman gereken yerde konuşup,
konuşman gereken yerde susma.
Beni böylesine bu dertlere salma.

Tek başıma bu küçük odalarda
elleri kanlı bir katil olmak istemem.
Kuşların öptüğü o avuç içlerimi
kırmızıya boyamak da neyin nesi
benim umudumun rengi hep diri,
hep beyaz.
Bunu bana yapma !

Sersemliğime verin satırlarımı
gece teheccüd’e kalkıp hiç uyumamış
gibi bir hâl var üzerimde
Oysaki bu aralar uyuduğum saat
günün yarısını geçiyorken.

Ey şiiri, şiir yapan şair
şimdi sus ve birdaha konuşma
yada konuş birdaha da susma
matem yeri yapma gönlümü !
bir hudud çizdirme bana !

Şair değilsin sen
şiirsin başlı başına.
Ve şiiri, şiir yapan
sadece sensin.
Telafuza gerek yok.

Söylen bu şiiri gece gündüz
ve şöyle de her defasında
“Şiir benim, şair benim
hayat benim, susan benim, konuşan ben.

‘Böylesine bir şiir’ken ben
beni yaratan ne büyük şairdir’. ”

Şairlerin en yücesine şükürler olsun…

Son Düzenleme: 1 Mart 2021 / 00:55
  • Okunma
  • 30 Ağustos 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 2

    Esma

    @husnaesyr

    30 Ağustos 2020 / 23:56

    Ellerinize sağlık.süper olmuş🙂🙂

      31 Ağustos 2020 / 21:31

      teşekkür ederim