Meçhul

Hasreti bağlayarak kırılmış kanatlarına,
Bir melek uçurup sevdalar arasından çağırdın beni,
Bütün kapanmayan yaraları, mahzunlukları geçerek,
Dil-harab olmuş ruhumu aşıp geldim berceste makamına,
Sensizlik denilen kuyuya sakladım kendimi,
Bir feryad-ı figan koptu gönlümden duyurmak üzere sana,
Ne olur işit dil-i figanımı, koy beni gönlü gülistanına.

Adını duydukça fırtınalar kopar gönlümde,
Her harfinde içimi kaplayan bir hasret,
Her hecesinde amansız kor düşüverdi gönlüme,
Prangalar kırılır, alıkoyamaz geçtiğin gülistan yolundan,
Adını söylemek istemem, dar gelir gönlüm bedenime,
Adını dediğim zaman,
Hasretin daha yakındır bana şah damarımdan,

Hangi manzaradır bilmem gözlerin,
Beni büyüler güzelliğiyle,
Bir hapishane odasındaki tek cam,
O güzelliğin muhtaç bırakır huzura.

Son Düzenleme: 20 Mart 2021 / 12:04
  • Okunma
  • 1 Haziran 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Furkan Bilgin

    @sairuzzaman