Medcezir Aşk

Yaşlanmış ateşin, artık yakmıyor beni
Sinirli, öfkeli ve öğrenilmiş çaresizlik içerisindeyim
Dayamışım sırtımı duvara, yüzüm eğik, suratım asık
Güneşin batmak üzere olduğu vakit
Kendimi ağlarken bulmak üzereyim.

Oyuk bir taş, parlardı elmas gibi
Hâlbuki, sadece benim içindi onun değeri
Dışarıdan kimse bakmaz, bakana da denize attırırdı kendini
Dedim ya onlar bilemezdi benim için değerini
O bir taş tanesiydi kendiliğinden oyuk
Ben ise ona dert döken kaderi yamuk

Şimdi aç karnıma bir dem aşkın yeterdi
İşte o bana en büyük nimetten öteydi
Gel gelelim ne sen ne ben bir değiliz
Lakin inkar edemem,
Şehrim senle iken burada hep güzel kuşlar öterdi.

Efdâl

  • Okunma
  • 15 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    AlihanSivri

    @alihansivri