Mısralara Sığınmak

Ilık bir Mayıs gecesi,
Memleketinin manzarasına nazır,
Umudu sol cebinde hazır,
Adam, sessizce balkonda oturuyordu.
Arka fonda sevdiği bir şarkı,
Yüzüne bir tebessüm paresi kondu.
Hiç yapmadığı bir şeyi yaptı adam;
kendi kendine bunun sebebini sordu.
Aslında adam yılların yorgunuydu,
Ruhuna ve kalbine aldığı darbelerle
Ağır aksak yaşama tutunmaya çalışıyordu.
Sahi neydi adama tebessüm ettiren şey ?
Arkada çalan şarkı mıydı ?
Memleketinin manzarasına nazır oluşu ?
Gelecek güzel günlere olan inancı mıydı ?
Adam gözlerinin önünden bir film şeridi geçer gibi,
Son 5 yılını anımsadı birden.
Şimdi yüzündeki tebessümün yerini hüzün ve mutluluğun sentezi aldı.
Bir duygu yumağının içinde
Birkaç dakika yuvarlandı.
Birden ılık bir rüzgar ile irkildi.
Ne kadar yalnız olduğunu hatırladı.
Herkes adamın karşısında yer alıyordu.
Bir an gökyüzüne baktı,
Neden diye iç geçirdi..
Sonra yorgun gözleriyle manzarayı taradı.
Memleketi için yaptıklarını ve yapacaklarını düşündü,
En büyük ve en saf sevdasıydı memleketi.
Sonra insanları düşündü
İnsanların ne kadar kötü olduğunu
Onlardan çektiği çileleri düşündü adam
İnsanlardan saklanmak istedi sonra
Sığınacak bir yer aradı, mahzun bir suretle
Her tarafı açıktı balkonun
Bahçeye ilişti gözü ama orası da olmazdı
Şiirleri hatırladı sonra gülümseyerek
“Tabi ya” dedi, mısralara koşmalıyım.
Koşa koşa gitti aldı eline kalemi,
En vefalı dostunu, şiir defterini açtı heyecanla,
Her zaman yaptığını yaptı;
İnsanlardan hayır yoktu
Adam yine mısralara sığındı.

  • Okunma
  • 22 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Şahin Demirtepe

    @1tarlakusu