Muhayyel

Geçti geçmez dediğimiz zaman
Zaman geçiyor da ardında bırakıyor
Kişiyi mi yoksa anıyı mı bırakıyor
Burası muamma
Belki de sadece alışıyordur insan
En kötüsü de bu sanırım
Varlığına da yokluğuna da alışmak
Bazen detaylarını bile hatırlamak isteriz
Fakat sadece silüeti belirir zihnimizde
Siyah ve beyaz
Renge şekle ayrıntılara çizgilere gerek yok
Siyah bir karartı umudu olur insanın
Biliriz ki mizaçlar sesler unutulur
Fakat karartı hiç bitmez
Gözünü kapattığında hep oradadır
Sıkı sıkıya sarıldığımız matemimiz
Siyah ve beyaz
Hep oradadır biz yanından geçip dururuz
Olduğu yerde duran acının etrafında döneriz
Sonra deriz ki; “Geçti zaman, unutuldu”
Bir girdabın içerisinde olduğumuzu inkar ediyoruz
Yakın halkalarda dolaşıyoruz
İçine çektikçe çekiyor hatta batıyoruz belki de
Pişmanlık yok, bir anlık gaflet yok
Belki cesaret belki bir kesit
Var olan siyah ve beyaz
Yansımasına bile gem vuruyoruz
Kalsın orada hiç çıkmasın ama çıkmasın istiyoruz
Nasılsa kimse kimsenin içinden haberdar değil
Hatta belki varlığından bile değil
İçimiz.. Ah içimiz..
Koca bir dünya orası
Sığdırdıkları dolup taşacak halde
İçimiz eskide kalmış gibi yıkık dökük
Siyah ve beyaz
Nemli ve rutubetli anılara sahiplik yapmış
Bazen hayaline dokunmak bile yeter dersin
O hayal bile içinde o kadar büyür ki
Tutacak yeri kalmamış olur
Dağlar kadar siyah ve beyaz
Geçmişimi özledim..
Çocukluğumu, saf gülüşümü
Kocaman olan kalbimi, ışık gibi parlayan gözlerimi
Özledim..
Geçmişimde bana ev sahipliği yapmış sükutu hayallerimi özledim..

  • Okunma
  • 26 Şubat 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • ŞÇ

    @seymatkv