Neden

Bu ne bu?
Acı mı diyorlar buna?
Ne acısı bu, kalp mi vicdan mı?
Yüreğim yanıyor geceleri
Yüreğimin en derini yanıyor
Gözlerim doluyor ama akıtamıyorum o yaşları
Kalbim kırılıyor, neden?
Neden bu kırıklık?
Yoruluyorum geceleri
Karanlık duvarlar üstüme geliyor
Enkazın altında kalıyorum
Ama bir türlü can veremiyorum
Kimseye sesimi de duyuramıyorum
Ya da bilmiyorum,
Belki daha fazla hasar vermemek için yaklaşmıyor kimse.
Ya da öylece bakıp
Ölüme terketmek istiyor her kimse?
Can bu acır,
Yürek diğer adı kanar öyleyse.
Neden gece?
Neden sadece bir kere değil de her gece?
Ben çok soru soruyorum hayata.
Hayatsa cevaplayamıyor.
Benim sorularımı bana geri yöneltiyor
Bazen de “Bak işte aldın mı cevabını” dercesine
Önüme bir şeyler koyuyor.
Kanıyor.
Bu kalp, bu can kanıyor.
Yitiyor bir insan günden güne.
Sanıyorlar ki
Bu insan umutla bakıyor her şeye.
Umutla bakmaya çalışırken,
Umudunu kaybediyor bu insan.
Yoruluyor.
Yenik düşüyor.
Ve ağlıyor.
Hala son kalan umuduyla geçeceğini sanıyor..

Son Düzenleme: 1 Mayıs 2020 / 17:41
  • Okunma
  • 19 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    AysenurTunctug

    @aysenurtunctug