Nur-u Aşk

Yüreğin en son ne zaman bahar gördü hatırlamıyorsun belkide. Güç bela aklında kalan son bahar, gözünden yüreğine düşen yapraklarla süslemişti yeni bir cenazeye kalbini. Sıradaki kim fikri, ürpertiyor içini? Artık takaatin yok değil mi yüreğinin en derinine, seni en derinden vuranları gömmeye? Değer verdiklerin, yüreğini dele dele söyletti ardından. “Değmemiş”. Hayat sanki her köşe başına pusu kurmuş ve canından can almak için can atıyor. Sanki yürüdüğün bütün yolların sonu, çıkmazla anlaşma yapmış gibi. Yoruldum, bittim, tükendim… Bu aralar sarfettigin kelimelerde başı çekiyor. Peki sen değil misin başka bi gönle teslim olup esir düşen? Sen değil misin ona köle olmayı yeğleyen? Kimi zaman aç kaldın, bir tabak sevgiyi esirgedi senden. Kimi zaman bir bardak gülüştü beklediğin, kurudu yüreğin aman demedi yinede. Sen, ah zavallı sen nasıl da kandın melek yüzüne bakıp şeytanlaşmış insanlara. Nasıl da kendin gibi sandın herkesi. Seversem sever, kırmazsam kırmaz, canım dersem canına katar beni diye düşündün. Hepsi sadece düşünde kaldı maalesef. Hayaldi ve hayat yine yapmıştı yapacağını, hayallerini alt üst ederek. Sana söylüyorum, hayallerini hayatın yapmanın vakti gelmedi mi? Seni sevdiği için yaratan O zata tam olarak varmanın vakti gelmedi mi? Yüreğine O’nun sevdasını koyup, gönlünde bahar çiçekleri açtırmanın vakti gelmedi mi? Bak ne zamandır mahzun kalbin, bedenine acı pompalamaktan bitap düşmüş. Kalbinin duvarlarında kuş seslerinin yankılanmasının vakti gelmedi mi? Özgür bırak ruhunu ve teslim ol olman gerekene. O nuruyla, aşkıyla sarsın varlığını ve artık her şeyin aşk olsun. Nur-u Aşk olsun gönlüne koyduğun sevda. Düşün, sor kendine; “O’nu bulan ne kaybetti, O’nu kaybeden ne buldu. ” Artık sana ıstırap ve hüzün verenleri bi kenara bırak, aşkla yaşamaya bak. Senden ayrı kalmaya dayanamayıp günde beş kez seni huzuruna davet edene bak. Güne güneş doğmadan seni görmek isteyen O zata bak. Gün senin gelişinle aydınlansın istiyor hâlâ anlamadın mı? Böylesi ihtişamlı bi muhabbete muhatap kılmış seni. Ne kadar sevildiğini hâlâ anlamadın mı? Yediğin bütün darbeler, çıktığın bütün çıkmaz yollar, seni O’nun kadar kimse sevmeyecek anla diye. İçinde kaldırdığın cenazeler seni asla terk etmeyecek birinin varlığını anla diye. Hâlâ umut var sevmeye, nefes alıp vermektesin. Öyleyse vazgeçme, bütün gücünle sarıl O’na her zerren aşk olsun. Eğer olurda devam edersen kendini aldatıp yaralamaya, o zaman gerçekten sana aşk olsun. Sağlıcakla kal.

Allah’a emanet.

13. 03. 2019

Son Düzenleme: 15 Nisan 2020 / 02:16
  • Okunma
  • 14 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Arif Karaca

    @arifkrc