Ölüyoruz

Ben bugün biraz da ıskaladığımız şeylerden bahsedeceğim size.. Ömrümüz boyunca koşup duruyoruz. Kimi zaman bir topun peşinde, kimi zaman bir şekerin, kimi zaman da babalarımızın ardından koşar adım yakalamaya çalışıyoruz hayatı. Biz koştukça da hayli uzaklaşıyor hayat ellerimizin arasından. Biz yine de koşmaya devam ediyoruz. Ne için koştuğumuzu bilmeden, bu koşuşların bizi nereye sürükleyeceğini bilmeden koşuyoruz dünyanın ardı sıra.. Hiç ölmeyecek gibi alabildiğine koşuyoruz. Halbuki burnumuzun dibinde bazı şeyler. Ölüm diyorlar ya burnumuzun dibinde.. Göremiyoruz.. Hiç ölmeyecek, bu yol hiç bitmeyecek gibi koşuyoruz nefsimizin bizi sürüklediği her yere.. Oysa demiyor mu “Dönüş Allah’adır” diye. Yaşarken ona dönmüyoruz.. Ölüyoruz kardeşim.. Allah varken koştuğumuz yollarda, ayaklarımız çamura bata çıka, dizlerimiz kanaya kanaya ölüyoruz.. Onu hatırlamadığımız her an kaldığımız o günah batağında sinsice bir ağrı öldürüyor hepimizi.. Hissedemiyoruz.. Ama Allah’a gitmediğimiz her an ölüyoruz. Var oluşunu, ne için var olduğunu unutan yaşayabilir mi? Yaşayamaz.. Biz de yaşamıyoruz kardeşim.. Biz yaşamadan her gün ölüyoruz kardeşim, kardeşlerim..
Hadi eyvallah..

  • Okunma
  • 17 Eylül 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1