Özlenen

Her sabah kabustan uyanır gibiyim
Bir yanda çalar saatin sesi , diğer yanda sineğin vızıltısı.
Günlerden cumartesi nasıl geçiyor zaman sessizce..
Dışarısı eskisi kadar güzel değil
Hava sensizliğe yorgun ve vurgun
Güneş yakmıyor tenimi
Sonbahar yaprakları gibi döktü yokluğun her yanı..
Poyraz rüzgarı gibi yalpaladım oradan oraya ..
Zayıf ve çelimsiz kaldım.
Gönlümün acziyeti hiç bitmedi
Yarama merhem bulamadım senden başka
Dört bir yana koştum da , durdum
Gidecek yerim yokmuş gibi
Bir genişlik aradım , dünyaya sığamadım.
Sana ulaşmak için daha kaç merdivenden çıkacaktım?
Oturdum bir kaldırım taşına
Bekledim sebepsiz yere .
Akşama kadar kalmışım meğer
Omuzumda bir elin dokunduğunu hissedince anladım.
Orada ne hayaller kurdum kim bilir?
Taş duvarlar arasında yürüdüm
Düşündüm, durdum ne zaman gelirsin diye
Onca hesaplamalar yaptım, işin içinden çıkamadım
Gözyaşlarım aktı ben istemeden
Gökyüzü benimle birlikte ağladı , şahit oldu nebâtat
Umutsuzluk, çepeçevre kuşattı bedenimi
Etraf birden buz kesildi
Yüreğim soğudu.
Bütün kelimeler, cümleler eksildi
Geriye sadece özlenen kaldı..

  • Okunma
  • 22 Kasım 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 3

    Zemheri

    @kbra1259