Papatya’m

Ah be papatyam..
Ne çok incitiyorlar seni..
Ne çok kırıyorlar kanatlarını.. Yürekleri kırılmasın diye nasıl da acımasızca ayırıyorlar yapraklarını senden birer birer..
Ne garip değil mi papatyam.. Sevilmediklerini bile bile bir yaprakta umut arayacaklar hep..
Hep o yapraktan gelecek cevabı arayacak yürekleri..
Seviyor çıkınca çocuk gibi gülecek yüzleri..
Heyecanlanacaklar yine..
Ama sonra yine kırılacaklar papatyam..
İçleri sızlayacak..
Bir köşe başında silecekler yine gözlerinden sızan damlaları.. Vazgeçmeyecekler denemekten..
Sen hep bileceksin sevilmeyeceklerini..
Ama incinmesin yürekleri diye hep sen öleceksin papatyam..
Hep sen incineceksin..
Hep sen koparılacaksın yapraklarından..
Yine de hiç sevilmeyecekler papatya’m..

  • Okunma
  • 13 Eylül 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 2