Parkı Yasaklanmış Çocuk

kesik bir baş gibi
birbirinin aynısı günlerden
yarım yamalak can havliyle geçerken
kalkıp gitmenin bütün anlamsızlığında
şahane bir duruşla sana durdum.
banka hesapları kabarsın diye
sus payı olarak verilen memuriyetimle
yakışıklı ceset dolu dikey tabloları
mutsuz masallara yatırıp örttüm.
Frank Sinatralı gecelere uyuyup
süper güç olmadığımız kabuslarından
yavuz bin göllü sabahlara uyandığımda
el pençe divanlarım yoluna girdi.
psikologların psikologlara önerildiği günlerde
devlet hani bizim babamızdı
sorularından kurtulabilmek ümidiyle
odaların en korkuncu beynime kaçtım.
mahalle yanarken tarak arayan uzmanlar
kanalları işgal etmişken hunharca
gülüşüme sıkıştım iki artı bir evde.
dilimin gençliğime kastı var deyip
bir masumiyet karinesi olarak
parkı yasaklanan çocukluğuma sığındım!

Son Düzenleme: 1 Mayıs 2020 / 19:42
  • Okunma
  • 14 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ramazan Teker

    @ramazanteker