Piraye Leyla Tomris

Yalnızlık, diz boyu şehrimin ıssız sokaklarında. Aydınlık yarınları düşleyen gözlerim karanlığa saplanmış. İnsan gözbebeklerinden üşür mü? Temmuz sıcağında tir tir titreyen düşüncelerim hangi hastalığın belirtisi? Aydınlığın alıp veremediği bir hesabı mı var benle? Ruhumu kemiren cevapsız sorularla başbaşa bırakamam. Hasretinden prangalar eskiten Ahmet Arif, ” Bugün pazar” diye inleyen Nâzım Hikmet ve ” Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri” diyen Cemal Süreya. Sizi de terkettiler mı benim gibi. Sizin de uyuttugunuz acılarınızı uykularında boğdular mı? Siz de benim gibi sitem etmek yerine şiire mi sarıldınız? Sözün gücüne inanan bir ben değilmişim meğer ama söz boşluğu dövüyor sadece. Kimseler anlamıyor yanı başında bas bas bağıran sözcüklerin çığlığını. Çok mu fazla güvendik sözcüklerin anlaşılırlığına…

  • Okunma
  • 7 Mayıs 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Lokman Özdemir

    @lokman56