Resim Karesi

Zamanla koptuk birbirimizden.
her ne kadar beraber olmaya çalışsakta,
ideallerimiz, hırslarımız, yaşamlarımız ve geride kalmış onca hayaller engel oldu bize.
Büyüdük, büyüdükçe yalnızlaştık yalnızlaştıkça, daha bir sıkıcı oldu hayat.
Yıllar önce çekilmiş bir fotoğrafta kaldı, çocuksu, masum ve mutlu günlerimiz.
5 kişiydik umut’un dedesinden kalma köy evindeydik.
Ateş yakar, biber közler çay ile sohbeti derinleştirirdik…
Yaz aylarımızın vazgeçilmez aktivitelerindendi fotoğraf çekilmek.
Her defasında farklı bir resim karesinde boy gösteriyorduk
Resmin en solunda ben yanımda kerem onun yanında emrullah ve en sağda umut
deklanşörde ise orhan, o yok bende olan resimde.
henüz selfie keşfedilmemiş tabi,
Ve henüz ayrılmamışız hayat denen resim karesinden.

  • Okunma
  • 23 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Musa İslam

    @saye