Samimiyet Uğruna

Sevgili Burak,
Uzan zamandır sana yazmamıştım. Bunlar tıpkı denize şişeyle atılan mektuplar gibi, sahibini hiçbir zaman bilemeyecekler. İnsanlar terkedildikten sonra karşıdakini özlerler ya yanan canlarıyla. Bence o zamanki kendilerini özlüyorlar. O zamanki yaşam sevgilerini özlüyorlar. Kendimi bulamıyorum Burak. Sana aşıkken sen beni sevmesen de çok mutluydum. Dünyada varlığını bu kadar parlak görebildiğim, varlığı bu kadar beni aydınlatan başka birşey görmemiştim. Önemli değildi şuan birlikte olup olmamamız. Birlikte olma ihtimalimiz ve senin var olman bile bana yetiyordu. Sabahın köründe kalkacak ve sana iyi görünmek için makyaj yapacak kadar yaşamayı seviyordum. Şimdi ise yoksun nerdesin napıyorsun iyi misin onu dahi bilmiyorum. Belki böylesi daha iyi. Deniyorum inan ki hayatıma devam etmeyi. Bazen hayata devam etmek için kendimi zorlamak beni o kadar yoruyor ki tükenerek daha da uzaklaşıyorum hayattan. Şuan içimden gelen tek şey sana mektup yazmak ve bu bedeni olabildiğince canlı göstermek. Sen umarım benim gibi değilsindir.
Sevgilerle

  • Okunma
  • 10 Mayıs 2020
  • Mektup
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Baristalog

    @baristalog