Sancı

Pervanesiz gecenin ayak sesi
Zamanın sancısını
Uyandırıyor sonsuzluğun boşluğuna.
Gaz lambasının kırılmış camı
Paramparça olan bir bedenin soğukluğuna
İşliyor her karış sıcaklığını.
Yelkovanla akrebin birbirine denk gelişi
Suskunlukların, kırılmışlıkların gölgesinde
Yok oluyor âlemin bir ucuna.
Vaktinde gelen vuslatın habercisi
Meçhulün yarasına merhem olduğunda
Uzaklaşıyor bilinmezliklere doğru.

  • Okunma
  • 4 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Özge Demirel

    @zgdmrl

    4 Mayıs 2020 / 16:54

    Güzel 👏