Sanriça

bir cocuk sevdim ben
ayakkabısı temiz kalbi çamurdu
ve bir cocuk sevdi beni
kalbim temiz ayakkabim çamurdu
şimdi ne kalbim temiz ne ayakkabım
üstelik çocukta büyüdü
ben ise kuculdum, kuculdum
yok olacak kadar hemde
aldım başımı ve ayakkabımi
gittim
kalbim nerde bilmiyorum
geçen sordum cocukta bilmiyormuş
tanrım, şaka mi bu
olan oldu zaten ben kalbimden oldum
o çocukluğundan
çamur mu ?
çamur kaldı hem çamur gider mi zaten
su falan hikâye
pişmanlık bile temizlemedi çamuru
bilmesin kimse tanrim bunlari
ben bile.

  • Okunma
  • 15 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Yakup

    @yakup