Şiir

Kafamı ne yana çevirsem yalnızlığım yankılanıyor.
Çoğu zaman sessizliği bozan, duvardaki saatin yelkovanı oluyor. Yoruluyor ya insan, hani çabalamaktan değil,
Uğraşıp didinip olduğu yerden arpa boyu kadar yol alamamış olmaktan.. Ben güzelliklerin olabileceğine inancımı kaybettiğim zaman Vazgeçtim; Beklemekten, sevmekten, kırmamaktan, umut etmekten, hayal kurmaktan..
İnsan her şeye karşı dimdik durabiliyormuş da, kendi enkazına sebep olmak var ya..

Bu his öldürür adamı.

  • Okunma
  • 15 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Özlem Demirocak

    @ozlemdemirocak