Şimdi Ruhumuz Enkaz Yeri

Birer birer eksiliyor çevremizden insanlar. Kaybetmiyoruz belki ama kafamızı çevirdiğimizde yanımızda arıyoruz biran. Gözlerimizin dolduğu o an bazı şeyleri bir kere daha iyi anlıyoruz. Acılarımızı dile dökemediğimiz de yazmaya başlıyoruz kelimelerin tekrarından kefaretini yitirmesine önem vermeden. Kalemimiz bir kere daha acılarını yansıtıyor akıttığı mürekkebinden kağıda. Belli ki kalem de ağlıyorum diyemiyor, mürekkebini öne sürüyor. İnsanın gözyaşları varda kalemin ki hep mi stabil. Gelen herkes giderde yalnızlığımız hep mi baki. Amansız duygular çevreliyor etrafımızı. Hayatımıza şiir yaptıklarımızı alıyorlar yanımızdan şiire nokta ediyorlar. Bilmiyorlar oysaki kalbimize koyduklarımızın kilidini sımsıkı kapattığımızı. Bakım sımsıkı diyorum yan yana gibi ayrı kalmasın diye. İşte biz böyle güzel değerler verirken eksiltiyorlar ruhumuzdaki cananlarımızı. Önce can sonra canan derler de hiç mi geçmez can vicdanımızdan. Bir kere daha anlıyoruz işte bizi anlayamayan bizi benliğimizden çıkaran insanlara her şeyi boşa anlattığımızı. Kahır oluşumuzu gizledik diye yıkıldık ya bu zamana kadar. Şimdi ruhumuz enkaz yeri…!

  • Okunma
  • 20 Ekim 2021
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Sena Önder

    @senna-2