Sokak Çocuğu

Sen sokak çocuğum, hep kanayan yaramsın, her hatırladığımda boğazımdaki düğümsün, belki de en anlamlı göz yaşlarımı senin için dökmüştüm…
Seni kurmuştum hayallerimde, sana kurmuştum saatimi, küçücük yüreğimle Rabbim’den çok zengin olmayı istemiştim, içinde acılarını, kırılmışlıklarını, yalnızlığını unutacağın bir ev yapabilmek için…
Evimiz olacaktı, adını bile koymuştum. Adı ‘Bizim Ev’di.
Senin benim onun değil, bizim hepimizin olacaktı…
Sonra yüreklerinizi toplayacaktım sokak aralarından kendi ellerimle, , ,
Ah be çocuk! hayali bile heyecanlandırıyordu beni yapmış gibi oluyordum.
Şimdi o hayallerim yarım kaldı. ‘Bizim Ev’ i yapacak kadar zengin olamadım belki ama hayal kurmaya devam ediyorum yine de…
Her ”Kaldırımlar” eserini söylediğimde gözlerimi kapatırım ve senin yanında bulurum kendimi, birlikte söyleriz bizi ayağa kaldıracak türküleri.
Ah be çocuk! Sen hâlâ sokaktasın, ben ise duyarsızlığımla başbaşayım…

  • Okunma
  • 16 Nisan 2020
  • Günlük
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Hacer Günler

    @hacer

    17 Nisan 2020 / 01:38

    👏

    19 Mayıs 2020 / 05:01

    👏🏻👍