Son Demler

son demler
ve iki yüreğin birlesme isteği
kursakta muhafaza edilen bir kac ümit
kulaklarin duymaktan korktuğu tek kelime
olmaz
bir kac meridyen arasına sıkışmış kader
pişmanlık,
saygının gitmeyi dayattığı ince çizgi
ve vefa,
arkamizdan ağlayan yetim çocuk
hakli olmanın getirdiği bir sinir
martın soguk bir akşamı
yirmi yilin en zor üç saati
mutluluğun getirdiği asi bir umutsuzluk
gitme dese
yeşerirdi belki kalbimde ölü tohum
tanrım
istemediğin tek durum
paralel evrende büyüyor çocuklarımız
biz daha çocukken
son demler
artık tevafuklara kaldı goz goze gelmek
affet beni
gitmek beni ben yapan yegâne erdem
başını koyduğun yastık ve masandaki lâmba
artık bir işe yaramayan karanlik abidesi lâmba
kır onu kalmasin benden sana buse
benim ışığım sana karanlik getirir
unutursun elbet belirir tekrar gamzelerin
eksilmekten darilmadigim tek masal
bitti oyun gelmiş geçmiş tüm şiirler sana
elveda.

  • Okunma
  • 1 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Yakup

    @yakup