Suskunlar

Sevincine maraz düşmüşken masum çocukların,
Dünya hala nasıl dönüyor?
Bunca acıyı yüklemişken sırtlarına çocukların,
Yüzlerine hala nasıl bakıyor?
Yer yarılsa da içine düşse kızgın toprağın,
Ruhu karanlığa hapsolmuş insancıklar.
Sonu gelmez suratsız yalanların,
Yatsıyı beklemeyecek yanan mumlar.
Şimdi uzun bir yolculuğun cam kenarında,
Suskunları izliyorum derin düşüncelerle.
Çıkamayacağımı bilsem de sabahına,
Yazdıkça yazıyorum hazin gecelerde.
Şeritler akıyor zihnimin bulantılarından,
Suskunların sesini kusuyorum.
Rüyalarımın gerçeklere uzantılarından,
Adaleti arıyorum…

“ Suskun bir çocuğun yaşadığı acılar, ruhu ve bedeni arasındaki çelişki kadar. ”

Benim Kara Defterim- Sayfa 69- Suskunlar şiiri
Özkan Aksoy

  • Okunma
  • 2 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Özkan Aksoy

    @ozkanaksoy